Principieel zijn er twee varianten te onderscheiden, namelijk deze die in het geheim door de leden van de Raad van Elf aangezocht worden om gedurende één jaar de functie waar te nemen. In dat geval maken de leden van de Raad van Elf dus zelf de keuze, en zullen alles in het werk stellen om een zo geschikt mogelijke kandidaat uit te kiezen.

 

Vanaf dan worden in het geheim alle voorbereidingen getroffen, zoals de aankoop van het prinsenkostuum, de uitrusting van de prinsenwagen, enz… om vervolgens de prins officieel aan het publiek voor te stellen tijdens de zogenaamde Prinsenaanstelling. Eenzelfde ritueel bestaat voor de prinses, de jeugdprins en de jeugdprinses.

 

Een tweede variant vindt men terug op een aantal plaatsen in Vlaanderen, onder meer in Aalst, Halle en nog enkele andere, waar de prins nog daadwerkelijk wordt “verkozen”. Elke kandidaat prins dient dan, net zoals een politicus een campagne te voeren om zijn kandidatuur te verdedigen, en dient uiteindelijk op de avond van de “prinsenverkiezing” zelf, gedurende een vooraf bepaalde tijd, een show op te voeren.

 

Deze opvoering wordt zowel beoordeeld door een jury bestaande uit carnavalsspecialisten als door de publieksjury. De kandidaat die tenslotte het meeste punten weet te vergaren wordt uitgeroepen tot de carnavalsprins van het jaar. De verkozen prins heeft vanaf dat moment enkele weken de tijd om zich voor te bereiden op het grote feest dat hem te wachten staat, met name de carnavalstoet.

 

In de rand kan ook vermeld worden dat in Vlaanderen enkele initiatieven bestaan om naast de lokale prinsen (en prinsessen) ook nog nationale, provinciale en regionale prinsen aan te stellen. Een dergelijk initiatief vindt men eveneens terug omtrent de Aanstelling van een Europaprins.

 

En tenslotte nog te vermelden dat op sommige plaatsen de traditie bestaat om een keizer aan te stellen. In principe is dit een persoon die driemaal de titel van prins heeft gedragen.

Allerlaatste nieuws

Overdrachtsbal

Posted on nov - 7 - 2016

0 Comment